A Travellerspoint blog

Fiordland National Park

Te Anau & Milford Sound

rain 14 °C

Donderdag 18/04 - Donderdag 25/04

Het “Fiordland National Park” is met zijn 12 000 km2 het grootste natuurpark in Nieuw - Zeeland. Vanwege de geologie, flora, fauna en het landschap is het uitgeroepen tot werelderfgoedgebied van zuidwest - Nieuw - Zeeland. Het natuurpark bestaat voornamelijk uit bossen, rotsen en water. De 14 fjorden en 5 grote meren (ontstaan door gletsjers in de ijstijd) liggen tussen steile bergen die bedekt zijn met dik gematigd regenwoud maken het gebied vrijwel ondoordringbaar, op 500km aan paden na ;)!

Het spectaculaire landschap van Fiordland, met 2750m hoge bergen, rotswanden die 1200m loodrecht uit diepe fjorden oprijzen en watervallen die 160m naar beneden vallen trekt bezoekers over de hele wereld aan (vooral Aziaten...).
Jammer genoeg heeft het Fiordland 2 minpunten, zijnde:
De massa’s ‘sandflies’ die je letterlijk opeten!
Het erg onvoorspelbare en wisselvallige weer met heel wat regen (meer dan 200 dagen per jaar regen).

De donderdag zijn we vertrokken vanuit Invercargill naar Te Anau, nog steeds de “Southern Scenic Route 72” volgende, die we begonnen in Dunedin en eindigt in Queenstown!
Het was nog een eindje rijden tot Te Anau en onderweg maakten we nog een aantal leuke stops zoals o.a. in ‘Riverton’ (bekend om zijn Paua schelpen, waarvan ze juwelen maaken), ‘Gemstone Beach’ (waar je met enig geluk een gemsteen vindt, maar wij jammer genoeg niet :( ) en ‘McCrackens Rest’ met zijn fenomenaal uitzicht! Ook heel erg de moeite was “Lake Monowai” waar we een korte wandeling maakten door het bos tot aan een meer. Vervolgens bereikten we onze eerste stop in het Fiordland National Park, m.n. “Manapuri”! Gelegen aan ‘Lake Manapouri is dit een ideaal startpunt voor wandelingen, kajak tochten of een cruise op “Doubtful Sound”. Dankzij het heldere weer hadden we een goed uitzicht over de Kepler bergen die het meer omringen (en die we het volgend weekend zullen beklimmen ;)! We waren ook weer eens verbaasd over hoe helder het water van het meer was! Heel leuk om in de zomer in te zwemmen, maar nu toch net iets te koud :)!

Na Manapouri volgde “Te Anau”, wat aan de zuidoostelijke oever van ‘Lake Te Anau’ ligt en is het handelscentrum van Fiordland (vooral toerisme en hertenfarms). Tevens is het een goed startpunt om het NP te verkennen.

In het nationale park zijn er 3 “Great Walks” die je het hele jaar door kan wandelen. De bekendste van de 3 “Great Walks” is de “Milford Track” en is een jaar op voorhand reeds volgeboekt.
We hadden van enkele wandelaars gehoord dat het de populairste, maar niet de beste wandeling van de 3 is. De beste zou de “Kepler Track” zijn en dus besloten we onze hutpassen hiervoor te kopen. Gelukkig was deze nog niet volgeboekt en maakten we ons mentaal klaar voor een 3 daagse trekking, waarbij we 2 nachten in een berghut sliepen.

De “Kepler Track” is een 60km lange wandeling dat begint en eindigt aan ‘Lake Te Anau’ (het grootste meer van het zuideiland en het 2de grootste van Nieuw - Zeeland). Het pad gaat via meren, bossen, valleien en bergtoppen waarbij je uitstekende vergezichten hebt over de “Southern Alps”.

De “Kepler Track” dag 1:

Aangezien er geen gratis kampeerplaats was in de buurt van Te Anau, zijn we de afgelopen nacht op een DOC-site gebleven zo’n 25km uit Te Anau.
Met heel veel goesting begonnen we (tegen 8u45) aan de wandeling. Met 1 grote (die Ben droeg) en 1 kleine rugzak vertrokken we. De eerste 5-6km ging heel vlotjes en deden we in 1,5u. En toen begonnen we aan het klimwerk, 8km naar boven!!!

We besloten het goed op ons gemak te doen, maar uiteindelijk gingen we toch heel wat sneller dan we dachten. Bijgevolg kwamen we al tegen 13u aan in onze eerste hut. De Luxmore hut is langs buiten een hele grote en fancy hut, maar binnen ontdekten we dat het maar een hele kale bedoeling was: wel een kachel, maar geen vuur, geen kookgerief (dat we ook niet mee hadden), spelletje,... Balen!

Omdat we het niet zagen zitten om van 13u totdat het donker werd met onze vingers te zitten draaien, besloten we al verder door te lopen naar de volgende hut. Normaal doe je over dit stuk een goede 6-7 uur, maar de ranger vertelde ons dat als we goed doorstapten, we dit gemakkelijk op 5 uur konden doen. En dat moest ook wel, want tegen 18u - 18u30 werd het donker!
Hij zei ons ook dat het weer er de komende dagen niet beter op werd, veel mist, regen en sneeuwval boven 1500m, waardoor we jammer genoeg en tot onze grote spijt amper iets zagen van de beloofde panoramische uitzichten.
Vooral dit laatste overtuigde ons dan ook om de volgende etappe ook vandaag nog te doen. Dit stuk ging recht over de toppen van de ‘Kepler bergen’, waar het enorm hard waaide en regende (gevolg: nat tot op ons onderbroek), waardoor we het erg koud hadden. Jammer genoeg hadden we geen ‘kiwi’ gezien, maar wel gehoord en een pootafdruk tegengekomen :)! Ook heel vreemd was dat we in 1 van de 2 emengency hutten een Japanner zijn tegengekomen die daar op zijn eentje aan het ronddolen was en daar ook sliep.
Maar soit, het werd dus met andere woorden AFZIEN en de combinatie met koude + vermoeidheid = dodelijk! We waren dan ook enorm blij toen we uiteindelijk een bordje zagen: Iris Burn 1,5h walk. Zeker omdat we een heel stuk sneller gingen dan de tijden die vermeld stonden op de bordjes. Maar de afdaling bleef maar duren en het werd steeds donkerder! Op het einde waren we zelfs bijna aan het lopen, zo graag wouden we bij de hut aankomen! En uiteindelijk, net voor het pikdonker was zagen we de hut in de verte! Een iets kleinere hut dan Luxmore, maar er brandde een zalig vuurtje en dat maakte veel goed! Na een lekkere warme soep en ons opgewarmd te hebben aan de kachel zijn we vroeg gaan slapen, want morgen staat de wekker om 6 uur!!!!

De “Kepler Track” dag 2:

In het donder vertrokken we al op pad, want we hebben vandaag nog een goede 32km af te leggen en de benen zijn al een beetje moe ;)! En het eerste deel ging erg goed: het regende niet meer en we zagen enkele mooie watervallen en zelfs 4 wilde herten!
Het eerste deel ging tot ‘Rocky Point Shelter’, waarna we goed doorstapte tot de 3de hut (Moturau Hut en van daaruit wisten we dat het nog een goede 4 uur stevig doorstappen was. Tegen 11u bereikten dan de hut, super leuk gelegen aan een meer (Lake Manapouri) en TOEN BEGON DE HEL: hoewel het redelijk vlak was allemaal waren die laatste 14km er een beetje teveel aan. Zeker de laatste 8km, van het 1ste carpark tot het laatste!

Wel leuk was dat we door de bossen de rivier volgde en er waren precies een aantal herkenbare stukken! En wat bleek: een aantal scènes uit Lord of the Rings zijn hier opgenomen! Voor de kenners: eind eerste film waar Boramir sterft tijdens een gevecht met de Uruk-Hai en Frodo & Sam de rivier oversteken ;)!

Dat was dus echt wel cool om te zien en daar te lopen! Maar toen we eindelijk het laatste stuk herkenden waar we gisteren ook hadden gelopen, waren we door het dolle heen. Zo blij dat we waren dat we terug aan de auto waren, echt niet normaal! Na eerst de slaapzak te hebben teruggebracht reden we door naar een caravanpark waar we genoten van een broodnodige douche en daar nog enkele dagen verbleven o.a. door veel te stijve spieren ;)! Nu begrijpen we waarom ze 3-4 dagen aanraden en niet 2!!!

Na 2 ongelofelijk luie dagen werd het nog eens tijd voor wat actie en avontuur en dus begonnen we onze tocht naar “Milford Sound”, via de Milford Sound Road waar er tal van bezienswaardigheden zijn. Deze 121km lange weg is op de werelderfgoedlijst geplaatst vanwege zijn schoonheid, gevarieerd landschap, zoals weelderige bossen langs het meer, ruige bergen, bergrivieren met watervallen en schilderachtige paden.

Onze eerste stop op de weg waren de ‘Mirror Lakes’, die erom bekend staan om het berglandschap van de fjorden te weerspiegelen in het meer. Heel mooi, maar heel druk met al die toeristen ;)! Nadien zijn we verder gereden richting ‘Lake Marian’ waar we besloten om een wandeling te maken naar enkele watervallen en naar een bergmeer. De 20min richting de watervallen was vlak en doenbaar, maar de tocht naar ‘Lake Marian’ was er voor Katrien net teveel aan. Ze had geen zin om 1,5 te klimmen om daarna weer 1,5u te dalen, dus besloot Ben alleen verder te gaan naar het meer.Schitterend gelegen tussen de pieken, met felgroen water was het een streling voor het oog. Nadien besloten we terug te keren richting Te Anau, maar sliepen we op een DOC-site bij “Lake Gunn”.

De volgende ochtend zijn we weer vroeg opgestaan, want we hebben vandaag een kajaktrip geboekt in Milford Sound! De rit deze ochtend was er eentje om ‘U’ tegen te zeggen: zotte bergen, vergezichten en een adembenemend landschap!
Om Milford Sound te bereiken moet je via de 1,2km lange ‘Homer Tunnel’, waaraan men in 1935 begon, maar die pas in 1954 werd voltooid. Eenmaal uit de tunnel ging de weg steil naar beneden richting Milford, met een spectaculair zicht over de ‘Cleddau Valley’ wat de natuurlijke toegang is tot Milford Sound.

Milford Sound, een fjord van 16km lengte, is DE bekenste attractie van het Fiordland. Het beroemdste oriëntatiepunt is ‘Mitre Peak’, een piramidevormige berg van 1692m, die rechtstreeks uit het diepe fjord oprijst.
Ze zeggen hier dat de beste manier om het fjord te verkennen is via het water. We konden zoals de anderen een cruise maken, maar we wouden het avontuurlijk houden en dus gingen we met 6 andere kajakken! We hadden geluk dat het goed weer was en we het fjord en zijn omgeving goed konden zien. We moeten wel toegeven dat deze kajaktrip één van de zotste dingen is wat we ooit hebben gedaan en we raden het iedereen aan die naar NZ komt!!!! Na 5u peddelen kwamen we aan op het droge en waren we zo moe dat we op een nabijgelegen DOC-site sliepen.

Posted by katrienenben 19:38 Archived in New Zealand

Email this entryFacebookStumbleUpon

Table of contents

Be the first to comment on this entry.

Comments on this blog entry are now closed to non-Travellerspoint members. You can still leave a comment if you are a member of Travellerspoint.

Enter your Travellerspoint login details below

( What's this? )

If you aren't a member of Travellerspoint yet, you can join for free.

Join Travellerspoint