Pai

Dinsdag 24/01

Deze ochtend een lekker ontbijt gehad aan de rand van het zwembad met een heerlijke zon op onze gezichten. Na de check out zijn we met de tuk-tuk naar het busstation gegaan om er de mini-bus naar Pai te nemen. Pai is een zeer rustig en artistiek dorpje dat gelegen is in een vallei in het noorden van Thailand. Eenmaal per jaar komt het dorpje tot leven omdat er het Pai Reggae music festival wordt georganiseerd. Dus we dachten dat is mooi meegenomen. Na een 3 uur durende busrit doorheen prachtige natuur en bergen kwanmen we aan. Hier werden we aan het busstation opgepikt door Anne (Darling), de eigenares van Darling view point GH. Een zeer vreugdevolle en vriendelijke vrouw die desondanks de Pai overstromingen in 2005 waar ze al haar bezittingen (incl. GH) verloor, maar nog steeds vol joie de vivre zit.
We zijn met haar naar de winkel geweest en hierna moesten we ook nog 5 Engelse meisjes oppikken. Met een overvolle jeep ging het dan richting GH. Eenmaal toegekomen moesten we 1,5u wachten op onze kamer, maar deze was het wachten waart! Een spotgoedkope VIP chalet met een magnifiek uitzicht over de vallei. In de loop van de vooravond zagen we een mooie zonsondergang en verkenden we de stad een beetje. S'avonds hebben we aan de GH rond het kampvuiur gezeten en kennis gemaakt met Chris en zijn vriendin. Toevallig of niet, ze waren hier al enkele maanden en zijn vrienden van de organisator van het festival. Na een gezellige avond werd het tijd om in de slaapzak te kruipen, want hier in Pai koelt het s'nachts af tot +/- 7graden.

Woensdag 25/01

Deze morgen kregen we van Peter (eigenaar van de GH) een beetje uitleg over de streek. Op een kaartje toonde hij enkele plekken in de buurt van Pai aan die zeker de moeite waard waren om te bezoeken. En vandaag staat het zuiden en morgen het noorden van Pai op het programma. Boordevol info gingen we dan onze scooter huren (voor 5 dagen) en stevig ontbijten. De eerste stop op weg naar het zuiden was Pam Bok waterfall, een mooie waterval die we bereikten via een landwegje vol schitterende vergezichten. Voor we de waterval bereikten moesten we eerst een bouwvallig bruggetje over, passeerden we rotswanden vol enorme spinnenholen en staken we een riviertje over met enig slipgevaar. Op weg naar onze volgende stop (Pai Canyon) zagen we plots een enorme aardbei waar we een chocomelk break hielden, want in de aarbei was een toffe koffiebar. Aangekomen in Pai canyon, was het een korte wandeling naar de top waar we een indrukwekkend zicht hadden over Pai en de vallei. Onderweg zagen we trouwens een prachtige geel-zwart gekleurde rups op een boom zitten.
Vervolgens ging het over de WOII bridge (die niets voorstelde) naar 2 olifantenkampen waar we even wouden rondlopen, maar waar uiteindelijk niets te zien was (op 1 olifant na). Op ons plan stond er nog een 2de waterval aangeduidt (Mae Yen waterfall) en na het volgen van een lange zandweg kwamen we aan in een gezellige reggae bar (in the middle of nowhere). Hier dronken we iets en speelden we een spelletje schaak (Ben won ). Toen we daarna informeerden waar de waterval was, bleek dit nog een 10km (heen - en terug te voet) te zijn en dit zagen we niet echt zitten, want we waren helemaal niet voorbereid (geen wandelschoenen en drinkwater). Toen we terug aan de GH waren vertelden Lenneke en Evan (een Nederlands meisje en en Amerikaanse jongen die we de vorige avond in onze GH leerden kennen) ons dat er die middag en avond een poolparty was aan het zwembad in de buurt. Katrien had wel zin in de pool en Ben in een party en dus besloten we naar daar te gaan. Het werd een leuke middag met veel volk (backpackers), leuke sfeer, goede muziek en een groot zwembad.
Toen de zon begon onder te gaan gingen we dan een hapje eten en daarna keerden we terug naar de poolparty om de dag gezellig rond het kampvuur af te sluiten.

Donderdag 26/01

Na wat te hebben uitgeslapen (van reizen word je ook moe ) ging het vandaag met de scooter naar het noorden van de vallei. Na een fotostop aan Wat Nam Hoo, een tempel die deels op het water ligt. Vervolgens ging het via allerlei binnenwegjes (waarbij we leuke dorpjes en uitzichten passeerden) naar de Hot Mineral Spring, Sai-Kngame village, een warmwaterbron te midden van een natuurreservaat die niet gemakkelijk te bereiken is en ook niet gekend is bij de toeristen. De enige andere aanwezigen waren een Thaise familie die van de gelegenheid gebruik maakten om zich eens goed te wassen. Na 1,5 uur weken en relaxen in de warmwaterbron keerden via een extreem hobbelige landweg terug naar de grote baan, waarna we richting de waterval Mor Paeng reden. ONderweg zagen we een leuk restaurantje met 2 supertoffe geestenhuisjes en na een korte break hier ging het verder. Plots kwam er een vrouw uit de struiken die teken deed voor een sigaret, althans zo dacht Katrien. Ben had echter meteen door dat de vrouw op iets anders aanstuurde, namelijk of wij opium of marihuana wouden kopen. Deze streek was vroeger (en blijkbaar nog steeds) bekend voor zijn handel in drugs dat over de bergen naar Chiang Mai werd gestuurd.
Aan de waterval was het druk, maar ook heel gezellig. Ben wou de stoere uithangen en klom via de rotsen omhoog tot boven de waterval om daar een duikje te nemen in het ijskoude bergwater. Grappig was dat er hier een groepje vrouwen zat van een plaatselijke bergstam die precies een vrouwenmiddagje hielden met de bijhorende alcohol en gekleed in een traditionele klederdracht. Op de terugweg passeerden we een klein dorpje waar er een lokaal feest aan de gang was. Mannen, vrouwen en kinderen waren hier in hun traditionele kledij aan het dansen in een kring rond een soort meiboom. Het was heel leuk om te zien tot ze ons kwamen vragen om mee te doen en toen hebben we maar vriendelijk bedankt. S'avonds hebben we voor het eerst in lange tijd nog eens echte Belgische frieten (2x gebakken) gegeten met een goede biefsteak en een glaasje wijn. De avond hebben we dan in een gezellige bar afgesloten met Lenneke, Evan, Murph en Sara (2 Amerikaanse meisjes), leuk gezelschap.

Vrijdag 27/01

Vandaag een hele luie dag! De hele dag aan het zwembad gelegen en ons weer helemaal up to date gebracht met de Vlaamse mode en roddels, want ze hadden er een flair, joepie!! Die avond zijn we samen met Lenneke en Evan iets gaan eten aan de etenskraampjes in het dorpje waarna we het gratis shuttle busje naar het festival namen. Na +/-15min kwamen dan aan het festivalterrein aan waar we jammer genoeg onze zelf meegebrachte Chang biertjes niet mee naar binnen mochten nemen. Er zat dus niets anders op dan ze aan de ingang op te drinken. In vrolijke stemming gingen we dan de weide op waar het heel gezellig was met verschillende kampvuren (drumcirkels) en drank - en etenskraampjes. DJ's en bands wisselden elkaar af waardoor de sfeer in onze groep meteen goed zat. Deze werd nog beter na enkele buckets bestaande uit redbull en lokale sterke drank. Tegen het einde van de avond werd Katrien een beetje onwel, waarna we na een moeizame tocht terug huiswaarts gingen . Een avond om niet snel te vergeten.

Zaterdag 28/01

Na een lange nacht en goed uitgeslapen te hebben, zijn we voor een stevige brunch gegaan in het centrum. Heerlijke broodjes, een salade en een paar verse springrolls zijn ideaal tegen de kater. Aangezien er in de namiddag niets te beleven valt op het festival, hebben we er een rustige middag van gemaakt. Na de brunch zijn we wel naar een bookingskantoor geweest om onze tickets richting Chiang Khon vast te leggen. Gelukkig dat we vandaag zijn geweest, want we hadden de laatste 2 plaatsen op de mini-bus voor maandag. We gaan richting Chiang Khon om hier de grens over te steken naar Laos. Die avond gingen we weer naar het festival met de gratis jeepjes. Op het festival werd het een rustige avond rond het kampvuur met verschillende reggeabands op de achtergrond. Grappig moment was dat de presentator van het festival opkwam en zei: "Does anyone know the time? I have no idea if we have a DJ or a band coming up. Let me check the schedule. Pffff, this festival is so unorganised"!

Zondag 29/01

Deze ochtend lekker ontbeten in een gek biologisch cafeetje en daarna gingen we voor de laatste maal op weg met onze scooter. Eerst stopten we in een zogezegd authentiek Chinees dorpje, maar eigenlijk was het gewoon een toeristische attractie. Wel een superleuk geestenhuisje hier.
Van hieruit reden we verder naar een horen zeggen indrukwekkend uitkijkpunt over de bergen tussen Pai en Mae Hong Song. Steeds hoger gingen we de bergen in en ons scootertje kreeg het bij momenten wel erg lastig. Aan het uitkijkpunt was het inderdaad een schitterend uitzicht en hier hielden we even een pauze. Even later kwamen we ook de 2 Australische kerels tegen die we al meermaals in het dorp gezien hadden in een opvallend felroze en felblauw maatpak. Iedere keer als we ze zagen hadden ze hetzelfde pak aan dat met de dag steeds vuiler werd. De reden hiervoor was een weddenschap waarbij ze hun maatpak om het langst aan moesten houden en wie verloor kreeg een tattoeage van de ander zijn gezicht op zijn kont. Supervriendelijke kerels, maar erg fris roken ze wel niet.
Bij het terugkeren van het viewpoint ging het zo erg bergaf dat we 30min zonder moter reden, goed voor de portemonnee . Onderweg maakten we nog een stop voor een goede chickenburger en besloten we om de kaarten voor de laatste avond van het festival te verkopen. Na een beetje zoeken vonden we een koppel Engelsen aan wie we onze kaarten kwijt konden en waar we even bleven plakken. Die avond avond aten we nog wat kleine hapjes en een overheerlijke blueberrywafel.

Maandag 30/01

Vandaag de laatste dag in Pai, want vanavond nemen we de bus naar Chiang Khon om daar de grens met Laos over te steken. S'morgensvroeg bracht Ben de brommer terug terwijl lekker warm onder de lakens bleef liggen en dit helemaal niet erg vond . Ontbeten deden we in een supergezellig restaurantje (Witching Well) dat helemaal rond heksen draaide waarna we naar het zwembad gingen waar we de hele middag doorbrachten. S'avonds haalden we de trui van Katrien op bij de naaister (kapotte rits) en namen we tegen 20u de bus. De busrit (die uiteindelijk 7 uur duurde) was niet zo tof aangezien het busje met volle snelheid door de bochten scheurde. Hierdoor werd iedereen een beetje misselijk. Tegen 3 uur s'nachts kwamen we dan aan in onze overnachtingsplaats waar we meteen in bed kropen want om 7u moeten we weer opstaan.